دلنوشته هاي هجران

برخی از دلنوشته های اين كمترين. . . اللهم عجل لولیک الفرج...


تقدیم به ساحت امیرالمونین.(علیه السلام )

افتاده باز در سر دفتر هوای تو...

آمد ردیف و قافیه ها از برای تو...

جمع است معنی دوجهان "تحت با"ی تو...

تنها به وصف معجزه ی خاک پای تو...

باید هزار دفتر و دیوان فقط گریست...

انگار قسمت دل من باز شاعری است...

باید برای شعر تو جان را ردیف کرد...

سر را برای بازی تیغت حریف کرد...

وقتی که نام خویش خبیر و لطیف کرد...

ایزد تو را سرامد قوم حنیف کرد...

عیسا شفا گرفته ز خاک عبای تو...

موسی گرفته عاریه ای از عصای تو...

 

کعبه توسلی به تو زد قبله گاه شد...

یوسف به نام اعظمت از چاه ؛ شاه شد...

ماه از تشعشع حسنات تو ماه شد...

اصلا شب از سیاهی زلفت سیاه شد...

فرمود لافتی چو تو لاسیف ذوالفقار...

از پیش تیغ چشم تو لایمکن الفرار...

 

یک ذره است پیش نگاه تو آفتاب...

جان می دهد عدو چو بگیری ز رخ نقاب..

با یک نظر بریز به پیمانه ام شراب...

لطفا مرا صدا بزنید :"عبد بوتراب"

کل زمین ز نام تو رزق و شفا گرفت...

حق داشت آن کسی که شما را خدا گرفت...

 

با آبروی عرش معلا برادری...

بر کوثر رسول تو ساقی و ساغری...

با رب خویش در حسناتت برابری...

عالی ؛ علی؛ ابوالحسن و حق و حیدری...

نامت به عرش ورد زبان ملک شده...

   اسمت به روی عرش خداوند حک شد...

 

اول علی دوباره علی تا ابد علی ...

مولا علی امیر علی و اسد علی...

تنها کسی که نام گرفت از احد ؛علی...

قرآن ز صفر فاتحه اش تا به صد علی...

از پای تا به سر همه اش آیه ی خداست...

بیهوده ست نیست اینکه علی رب ماسواست...

 

آرام جان و جان دل مصطفا علیست...

رمز رسالت همه ی انبیا علیست...

خلق و ممات و رزق همه خلق با علیست...

ماندم علی خداست و یا نه ؛ خدا علیست...

اول امین و حامی آیات مصحف است...

اصلا علی تمامی آیات مصحف است...

 

سلمان ز عشق نام تو تا آسمان رسید...

بوذر ز خاک پات به نام و نشان رسید...

مقداد از تو بود به سر نهان رسید...

با توست هرکجا که اگر این و آن رسید...

حبت عیار باطل و حق صحابه شد...

جام طلا چه سود اگر آفتابه شد؟

 

ازکودکی سرآمد اهل زمین شدی...

یا همنشین حضرت روح الامین شدی...

بین زمین و عرش تو حبل المتین شدی...

شان نزول آیه ی اکمال دین شدی...

بی نام تو رسالت احمد تمام نیست...

غصب خلافت تو به خوکان مقام نیست...

 

آن روز در تمام جهان بی نظیرشد...

جبرییل؛ پیک احمد و حی قدیر شد...

حکم خدا که بلغ روز غدیر شد...

حیدر به کل ما خلق الله امیر شد...

اینجاست حاصل همه عمر رسالتت...

اقرا بخوان دوباره چنان روز بعثتت... 

 

برخاست دست شیر خدا روی دست تو...

ای ناخدای ارض و سما ناز شصت تو...

جان غدیر مست علی گشت و مست تو...

صحرا شده ست بیخود جام الست تو...

غمخوار و یار فاطمه از عالمی سر است...

بر روی دست جان جهان دست حیدر است...

 


دوشنبه بیست و یکم مهر 1393 توسط ابوالفضل ملک نیا(مالک) |

به خواست دوستي كه نمي شناسمش! (غزلي كه در سفر اربعين به كربلا سروده شد.)

نگاه تا به ضريح حبيب مي افتد.                                                     دو قطره رزق دل بي شكيب مي افتد

كجا تصور ما بود اينكه روزي هم                                                     گــذار مــا بـه ديــار حبـيــب مـي افتــد

رسيده بر لب شاعر غزل ، نمي داند                                            قبول درگــه شـاهش نصـيب مي افتـد؟

 : «مبارك است ضريح جديدتان ارباب»!                                          ولــي بـه يـاد بقيــع غـريــب مـي افتـد

و ناگهان فقط از رنگ نور بين ضريح                                                  به ياد حضرت شيب الخضيب مي افتد

حواس قافيه جمع است بي ادب نشود                                            خدا نكــرده ز چشـم طبيـب مي افتد

چه كرده جاذبه ات با دل زمين كه هنوز                                           ز نخـل هـاي ديـار تو سيــب مي افتد

تمام شاعري ام خرج روضه هاي تو شد                                          و ياد جمله ي "يابن الشبيب" مي افتد

...

 


شنبه هجدهم مرداد 1393 توسط ابوالفضل ملک نیا(مالک) |

آبروي آب

با رفتنت از آسمان مهتاب را بردي                                                  از قلب سردار سپاهي تاب را بردي

تو از تلاطم هاي دريا روي گرداندي                                                 از خاطرات بركه ها مهتاب را بردي

طوفان به قلب آب افتاد از همان وقتي                                            كه با نگاه خود دل مرداب را بردي

با يك نگاهت مست كردي جان دريا را                                             با اين حساب از رو شراب ناب را بردي

مقتل نوشته دست هايت پيش مشك افتاد                                     پس من يقين دارم به خيمه آب را بردي

رفتي و ترس بي پناهي زنده شد وقتي                                          از چشم هاي يك قبيله خواب را بردي

در حسرت يك بوسه از لعل لبت ميسوخت                                       تو پس زدي و آبروي آب را بردي...


دوشنبه یازدهم آذر 1392 توسط ابوالفضل ملک نیا(مالک) |

آب...!(به خاتون خانه ی اباعبدالله ؛ بی بی رباب!(سلام الله علیها))

دلواپس است مادری از اضطراب ، آب                                           مروه ، صفا، فرات، به چشمش سراب، آب

هاجر نشسته است دوباره که وا شود                                         زمـزم ز پـــای کــودک در پیــچ و تـــاب ، آب

لالا یی اش نشسته به لب هاش تا مگر                                       کودک بخـوابد از تـب و بیـند بـه خواب ، آب

بــا مـوج اشــک های مـراعـات با فــرات                                         در چشمهای خیس خودش کرده قاب ، آب

چندیست فکر می کنم اصلا خدا چرا                                            در قــافــیــه نــشــانــده کــنــار ربــاب ، آب

دارد ز فرط شرم خودش موج می زند                                            شـد از خـجــالـت لـب خشــک تـو آب ، آب

سقا که قول داده مگر نقض می کند؟                                           زیــر لــوای اوســت فقــط یــک حـباب ، آّب

یک قطره اشک ریخت به دلسنگی فرات                                        با چشـم اوست پاک شده با شــراب ، آب

جان عمو تلاطم عشق است یک تنه                                            یعنــی کـه رفته اســت به زیــر نقاب ، آب

دریای جان مادر شش ماهه خشک شد                                        از بـس که می نشســت بر آفـتــاب ، آب

در حیرتم ز قوم حرامی و این سوال                                              کودک چقدر می خورد از نهر آّب ، آب ؟...


سه شنبه بیست و یکم آبان 1392 توسط ابوالفضل ملک نیا(مالک) |

السلام عليك يا يتيمه الحسين يا رقيه خاتون (عليها السلام)

از بوي خون سوي گودال آسمان ميزد                                     با هر چه دستش بود هركس بي امان مي زد

من در كنار خواهرت بودم و مي ديدم                                      مردي كه تيرش ته كشيد و با كمان مي زد

وقتي تو رفتي و عمو رفت و برادر رفت                                          از كربلا تا شام ما را اين و آن مي زد

آن گوشوار هديه ات در كوچه هاي شام                                    بر گوش هاي دختري آتش به جان مي زد

هر بار دلتنگت شدم كردم صدا : "بابا"...                                         با خاتم تو بر دهانم ساربان مي زد

از روي نيزه چشم مي گرداند عمو وقتي ...                                  در پيش چشمانش مرا با تازيان مي زد

هر بار خوابيدم به شوق ديدنت در خواب                                      مردي كنارم مي رسيد و ناگهان مي زد

با خنده هايش سوي من آتش به جانم كرد                                   بر روي لب هاي تو وقتي خيزران مي زد...


پنجشنبه شانزدهم آبان 1392 توسط ابوالفضل ملک نیا(مالک) |

تنهايي...

بر سردي بي بهارمان مي خندند                                                             بر اين دل بي قرارامان مي خندند

تنها شده ايم و خسته؛برگرد ببين                                                            دارند به انتظارمان مي خندند...

                                  

اللهم عجل...


جمعه چهاردهم تیر 1392 توسط ابوالفضل ملک نیا(مالک) |

بيا...!

اي حسرت مهر و ماه ؛ كي مي آيي؟                                               خورشيد شب سياه ؛ كي مي آيي؟

از اين همه ميلاد ِ بدون مولود                                                          ما خسته شديم؛ آه! كي مي آيي؟


یکشنبه دوم تیر 1392 توسط ابوالفضل ملک نیا(مالک) |

اين جشن ها ...!

ما نان ِ به پرده رفتنت را خورديم                                                 هر چيز كه گفتي سخنت را خورديم

امشب تو فقط غصه ي ما را خوردي                                               ما شربت ِ دير آمدنت را خورديم!



یکشنبه دوم تیر 1392 توسط ابوالفضل ملک نیا(مالک) |

آري...!

در فراغت روي دل ؛ ردِ غباري بيشتر                                        مي كشم هرروز ؛ بر اين سينه باري بيشتر

در ميان عابران ؛ بي تو دلم دق مي كند                                   مي شود افزون به قلبم ؛ داغ ِ ياري بيشتر

از قديم الامر ؛ رسم عشق تو اينگونه بود                                  هر كه بامش بيش؛ رنج و بي قراري بيشتر

بين اين يوسف فروشي هاي ما كنعانيان                                  مي شود هرجا عَلَم ؛ روي نگاري بيشتر

دل به عشق تو نبسته هيچ كس اينجا؛ فقط                              گشته شكل ندبه ها؛ "شكل شعاري "بيشتر

در زمستان محبت ها دلم جان داد و مرد                                  كاش باشد بعد از اين سرما؛ بهاري بيشتر

راه را گم كرده ايم و در كمين بنشسته اند                               بي تو اينجا بيشتر گرگ اند ؛ آري ! بيشتر

يك نظر گر از سر رحمت نيندازي به من                                    سهم من هم مي شود سنگ مزاري بيشتر...



یکشنبه دوم تیر 1392 توسط ابوالفضل ملک نیا(مالک) |

پس از مدت زیادی بالاخره به برکت جوان اباعبدالله توفیق یافتم...التماس دعا...

کل عالم را که مهمان ضیافت می کنی                                    با عبای خویش ،دنیا را شفاعت می کنی 

سجده گاه عرش شد محراب خاک پای تو                                با وضوی عشق ،وقتی قصد قربت می کنی

نه فقط من از سر خوان تو روزی خورده ام                                  روزی ارض و سما را هم تو قسمت می کنی

می روی تا اوج و یک بار دگر افلاک را                                      با دهانی باز مانده ،غرق حیرت می کنی

بوی یثرب می دهد هرگام تو وقتی که با                                 صورت و سیرت ،پیمبر را روایت می کنی

شاعر زیباترین تصنیف عالم می شوی                                    آن دمی که با رجزهایت ،قیامت می کنی

با قدم هایت میان شور میدان نبرد                                        رزم را با شیوه ی حیدر ،حکایت می کنی

یاد آید رحمه للعالمین وقتی که باز                                        چندی از آیات رحمت را تلاوت می کنی

مرحبا گویند اهل آسمان ،آن دم که تو                                   با شهامت ، عزم میدان شهادت می کنی

بر دل "مالک"نظر بنداز و جانش زنده کن                                تو که با یک لمحه دنیا را شفاعت می کنی

 


یکشنبه دوم تیر 1392 توسط ابوالفضل ملک نیا(مالک) |

 

  

 

 

 

 

 

پایگاه جامع عاشورا
قالبهای مذهبی وبلاگ
مقام معظم رهبري(ارواحنا له الفدا...)
خبرنامه دانشجويان ايران
وبلاگ دور ه ی عزیزم:دوره ی 50 علوی
شرمنده ایم شهدا...
چشم زخم(محمد مهدی سیار)
تلنگريسم(دوست عزيزم جواد رحماني)
حسينيه(پايگاه شعر و مداحي...)
حضرت استاد فاضل نظری
قصه ی انتظار
یازده بار شمردیم و یکی باز کم است
شرح فراق
در کوچه های انتظار.
آرمانهاي اينجوري(مهدي آقا موسي تهراني)
پرسه در خيال(سيد حميدرضا برقعي)
بي نام تا اطلاع ثانوي(رضا كريمي)
مسير(ميكاييل دياني)
مشترك مورد نظر(مبيني)
خاكستري نوشت
عشق عليه السلام(عليرضا قزوه)
پيروان امام و رهبري(محسن نيكبخت)
وقتي كه دچار شدم...(محسن اقبال دوست)
پرتو بلاگ
بسيج كميل
باغ بهشت
 

 

RSS 2.0

 


مرجع قالبها و ابزارهای مذهبی
.:
By Ashoora.ir & Blog Skin