دلنوشته هاي هجران

برخی از دلنوشته های اين كمترين. . . اللهم عجل لولیک الفرج...


به خواست دوستي كه نمي شناسمش! (غزلي كه در سفر اربعين به كربلا سروده شد.)

نگاه تا به ضريح حبيب مي افتد.                                                     دو قطره رزق دل بي شكيب مي افتد

كجا تصور ما بود اينكه روزي هم                                                     گــذار مــا بـه ديــار حبـيــب مـي افتــد

رسيده بر لب شاعر غزل ، نمي داند                                            قبول درگــه شـاهش نصـيب مي افتـد؟

 : «مبارك است ضريح جديدتان ارباب»!                                          ولــي بـه يـاد بقيــع غـريــب مـي افتـد

و ناگهان فقط از رنگ نور بين ضريح                                                  به ياد حضرت شيب الخضيب مي افتد

حواس قافيه جمع است بي ادب نشود                                            خدا نكــرده ز چشـم طبيـب مي افتد

چه كرده جاذبه ات با دل زمين كه هنوز                                           ز نخـل هـاي ديـار تو سيــب مي افتد

تمام شاعري ام خرج روضه هاي تو شد                                          و ياد جمله ي "يابن الشبيب" مي افتد

...

 


شنبه هجدهم مرداد 1393 توسط ابوالفضل ملک نیا(مالک) |

آبروي آب

با رفتنت از آسمان مهتاب را بردي                                                  از قلب سردار سپاهي تاب را بردي

تو از تلاطم هاي دريا روي گرداندي                                                 از خاطرات بركه ها مهتاب را بردي

طوفان به قلب آب افتاد از همان وقتي                                            كه با نگاه خود دل مرداب را بردي

با يك نگاهت مست كردي جان دريا را                                             با اين حساب از رو شراب ناب را بردي

مقتل نوشته دست هايت پيش مشك افتاد                                     پس من يقين دارم به خيمه آب را بردي

رفتي و ترس بي پناهي زنده شد وقتي                                          از چشم هاي يك قبيله خواب را بردي

در حسرت يك بوسه از لعل لبت ميسوخت                                       تو پس زدي و آبروي آب را بردي...


دوشنبه یازدهم آذر 1392 توسط ابوالفضل ملک نیا(مالک) |

آب...!(به خاتون خانه ی اباعبدالله ؛ بی بی رباب!(سلام الله علیها))

دلواپس است مادری از اضطراب ، آب                                           مروه ، صفا، فرات، به چشمش سراب، آب

هاجر نشسته است دوباره که وا شود                                         زمـزم ز پـــای کــودک در پیــچ و تـــاب ، آب

لالا یی اش نشسته به لب هاش تا مگر                                       کودک بخـوابد از تـب و بیـند بـه خواب ، آب

بــا مـوج اشــک های مـراعـات با فــرات                                         در چشمهای خیس خودش کرده قاب ، آب

چندیست فکر می کنم اصلا خدا چرا                                            در قــافــیــه نــشــانــده کــنــار ربــاب ، آب

دارد ز فرط شرم خودش موج می زند                                            شـد از خـجــالـت لـب خشــک تـو آب ، آب

سقا که قول داده مگر نقض می کند؟                                           زیــر لــوای اوســت فقــط یــک حـباب ، آّب

یک قطره اشک ریخت به دلسنگی فرات                                        با چشـم اوست پاک شده با شــراب ، آب

جان عمو تلاطم عشق است یک تنه                                            یعنــی کـه رفته اســت به زیــر نقاب ، آب

دریای جان مادر شش ماهه خشک شد                                        از بـس که می نشســت بر آفـتــاب ، آب

در حیرتم ز قوم حرامی و این سوال                                              کودک چقدر می خورد از نهر آّب ، آب ؟...


سه شنبه بیست و یکم آبان 1392 توسط ابوالفضل ملک نیا(مالک) |

السلام عليك يا يتيمه الحسين يا رقيه خاتون (عليها السلام)

از بوي خون سوي گودال آسمان ميزد                                     با هر چه دستش بود هركس بي امان مي زد

من در كنار خواهرت بودم و مي ديدم                                      مردي كه تيرش ته كشيد و با كمان مي زد

وقتي تو رفتي و عمو رفت و برادر رفت                                          از كربلا تا شام ما را اين و آن مي زد

آن گوشوار هديه ات در كوچه هاي شام                                    بر گوش هاي دختري آتش به جان مي زد

هر بار دلتنگت شدم كردم صدا : "بابا"...                                         با خاتم تو بر دهانم ساربان مي زد

از روي نيزه چشم مي گرداند عمو وقتي ...                                  در پيش چشمانش مرا با تازيان مي زد

هر بار خوابيدم به شوق ديدنت در خواب                                      مردي كنارم مي رسيد و ناگهان مي زد

با خنده هايش سوي من آتش به جانم كرد                                   بر روي لب هاي تو وقتي خيزران مي زد...


پنجشنبه شانزدهم آبان 1392 توسط ابوالفضل ملک نیا(مالک) |

تنهايي...

بر سردي بي بهارمان مي خندند                                                             بر اين دل بي قرارامان مي خندند

تنها شده ايم و خسته؛برگرد ببين                                                            دارند به انتظارمان مي خندند...

                                  

اللهم عجل...


جمعه چهاردهم تیر 1392 توسط ابوالفضل ملک نیا(مالک) |

بيا...!

اي حسرت مهر و ماه ؛ كي مي آيي؟                                               خورشيد شب سياه ؛ كي مي آيي؟

از اين همه ميلاد ِ بدون مولود                                                          ما خسته شديم؛ آه! كي مي آيي؟


یکشنبه دوم تیر 1392 توسط ابوالفضل ملک نیا(مالک) |

اين جشن ها ...!

ما نان ِ به پرده رفتنت را خورديم                                                 هر چيز كه گفتي سخنت را خورديم

امشب تو فقط غصه ي ما را خوردي                                               ما شربت ِ دير آمدنت را خورديم!



یکشنبه دوم تیر 1392 توسط ابوالفضل ملک نیا(مالک) |

آري...!

در فراغت روي دل ؛ ردِ غباري بيشتر                                        مي كشم هرروز ؛ بر اين سينه باري بيشتر

در ميان عابران ؛ بي تو دلم دق مي كند                                   مي شود افزون به قلبم ؛ داغ ِ ياري بيشتر

از قديم الامر ؛ رسم عشق تو اينگونه بود                                  هر كه بامش بيش؛ رنج و بي قراري بيشتر

بين اين يوسف فروشي هاي ما كنعانيان                                  مي شود هرجا عَلَم ؛ روي نگاري بيشتر

دل به عشق تو نبسته هيچ كس اينجا؛ فقط                              گشته شكل ندبه ها؛ "شكل شعاري "بيشتر

در زمستان محبت ها دلم جان داد و مرد                                  كاش باشد بعد از اين سرما؛ بهاري بيشتر

راه را گم كرده ايم و در كمين بنشسته اند                               بي تو اينجا بيشتر گرگ اند ؛ آري ! بيشتر

يك نظر گر از سر رحمت نيندازي به من                                    سهم من هم مي شود سنگ مزاري بيشتر...



یکشنبه دوم تیر 1392 توسط ابوالفضل ملک نیا(مالک) |

پس از مدت زیادی بالاخره به برکت جوان اباعبدالله توفیق یافتم...التماس دعا...

کل عالم را که مهمان ضیافت می کنی                                    با عبای خویش ،دنیا را شفاعت می کنی 

سجده گاه عرش شد محراب خاک پای تو                                با وضوی عشق ،وقتی قصد قربت می کنی

نه فقط من از سر خوان تو روزی خورده ام                                  روزی ارض و سما را هم تو قسمت می کنی

می روی تا اوج و یک بار دگر افلاک را                                      با دهانی باز مانده ،غرق حیرت می کنی

بوی یثرب می دهد هرگام تو وقتی که با                                 صورت و سیرت ،پیمبر را روایت می کنی

شاعر زیباترین تصنیف عالم می شوی                                    آن دمی که با رجزهایت ،قیامت می کنی

با قدم هایت میان شور میدان نبرد                                        رزم را با شیوه ی حیدر ،حکایت می کنی

یاد آید رحمه للعالمین وقتی که باز                                        چندی از آیات رحمت را تلاوت می کنی

مرحبا گویند اهل آسمان ،آن دم که تو                                   با شهامت ، عزم میدان شهادت می کنی

بر دل "مالک"نظر بنداز و جانش زنده کن                                تو که با یک لمحه دنیا را شفاعت می کنی

 


یکشنبه دوم تیر 1392 توسط ابوالفضل ملک نیا(مالک) |

دستم فدای سرت...(تقدیم به شاهزاده یتیم امام مجتبی عبدالله ابن الحسن ..)

پس چرا این عمو نمی آید؟                                                         تو که گفتی به خیمه می آید...

من که قدم نمی رسد،عمه!...                                                      نیزه هاشان کجا زمین آید؟

                                                  ..............................

به دلـم وای ؛ یکـهو بـد افتاد...                                                     عمو از اسب، بسکه بد افتاد

یکی آنجاست...از زمین برخاست...                                                 آخ...با ضربه ی لگد افتاد..

                                                 ...............................

او عمو بود آن میان انگار                                                           بیــن خیل حــرامیان انگـار

نکنــد اشتباه می بینم                                                          نیزه اش می زند سنان انگار

                                                ................................

مانده در زیر دست و پا...،عمه!                                               دسـت مـن را رهـا نــما عمــه!

به خــدا دیــر مـی شــود دارد                                                دستم عمه...! تو رو خدا عمه...!

                                                ................................

یک نفس از خیام ،تا گودال                                                  وای ! عمویم کجا، کجا گودال؟

چند نیزه به یک گلو نامرد؟                                                  آمده هر چه بی حیا گودال...

                                                ................................

زخم های تنت فراوان است                                                بسکه تیغ است و نیزه باران است

هر کسی می رسد به تو سهمش                                      خط کوفی به روی قرآن است !

                                                ................................

جان دهد او دگر،مزن نامرد!                                               می زند بال و پر ، مزن نامرد!

خنجرت را غلاف کن ای شمر                                              مرده ام من مگر؟ مزن نامرد!

                                                ................................

خون دستم ، عمو ،فدای سرت                                           خنجرم بر گلو فدای سرت

رفته پیش پدر ، برادر من                                                    می روم پیش او ، فدای سرت...


چهارشنبه بیست و دوم آذر 1391 توسط ابوالفضل ملک نیا(مالک) |

 

  

 

 

 

 

 

پایگاه جامع عاشورا
قالبهای مذهبی وبلاگ
مقام معظم رهبري(ارواحنا له الفدا...)
خبرنامه دانشجويان ايران
وبلاگ دور ه ی عزیزم:دوره ی 50 علوی
شرمنده ایم شهدا...
چشم زخم(محمد مهدی سیار)
تلنگريسم(دوست عزيزم جواد رحماني)
حسينيه(پايگاه شعر و مداحي...)
حضرت استاد فاضل نظری
قصه ی انتظار
یازده بار شمردیم و یکی باز کم است
شرح فراق
در کوچه های انتظار.
آرمانهاي اينجوري(مهدي آقا موسي تهراني)
پرسه در خيال(سيد حميدرضا برقعي)
بي نام تا اطلاع ثانوي(رضا كريمي)
مسير(ميكاييل دياني)
مشترك مورد نظر(مبيني)
خاكستري نوشت
عشق عليه السلام(عليرضا قزوه)
پيروان امام و رهبري(محسن نيكبخت)
وقتي كه دچار شدم...(محسن اقبال دوست)
پرتو بلاگ
بسيج كميل
باغ بهشت
 

 

RSS 2.0

 


مرجع قالبها و ابزارهای مذهبی
.:
By Ashoora.ir & Blog Skin